ክቡር ሚኒስትር

[ክቡር ሚኒስትር ሰሞኑን የአፍሪካ ኅብረት ስብሰባ ስለነበር ወደ ቤት የሚገቡት እያመሹ ነው፡፡ በተደጋጋሚ በማምሸታቸውም ባለቤታቸው ደስ አላላቸውም፡፡ እንደለመዱት አምሽተው ሲገቡ ባለቤታቸው ሳይተኙ ጠበቋቸው]

 

  • የት ነበርክ?
  • ማለት?
  • የተጠየቅከውን ብቻ መልስ፡፡
  • ምን እያልሽ ነው ሴትዮ?
  • የት ነው ያመሸኸው?
  • ሥራ ላይ ነበርኩ፡፡
  • የምን ሥራ ነው እስከ እኩለ ሌሊት?
  • ስብሰባ እንዳለ ታውቂያለሽ አይደል?
  • እስከዚህ ሰዓት ግን ስብሰባ የለም፡፡
  • እሱማ የለም፡፡
  • እኮ ታዲያ የት አመሸህ?
  • እንግዶቹን ይዘን ዞር ዞር ማለት አለብን፡፡
  • የምን እንግዳ?
  • ከአፍሪካ አገሮች የመጡትን መሪዎች ነዋ፡፡
  • ታዲያ ይኼ ያንተ ሥራ ነው?
  • ለእኔም አስቢልኝ እስቲ?
  • ምንድነው የማስብልህ?
  • እኔም እኮ ትንሽ መዝናናት ያምረኛል፡፡
  • እኔስ አያምረኝም?
  • አንቺማ ሁሌም እንደተዝናናሽ ነው፡፡
  • እኮ እኔና አንተ ለምን አብረን አንዝናናም?
  • ማለት?
  • ስታመሽ ለምን አትጠራኝም?
  • ማን? አንቺን?
  • አዎና፡፡
  • መሪዎች እኮ ናቸው፡፡
  • ቢሆኑስ?
  • መዝናናት እኮ ስልሽ ዝም ብሎ መዝናናት አይደለም፡፡
  • ታዲያ ምንድነው?
  • የሥራ መዝናናት ነው፡፡
  • ምን ማለት ነው?
  • እየሠራሽ በዚያው ትዝናኚያለሽ፡፡
  • እኮ እንዴት?
  • ያው አገሪቷን መሸጥ አለብን፡፡
  • ቀን ለምን አትሸጧትም?
  • ቀን ለሕዝቡ እንሸጣለን፣ ማታ ደግሞ ለመሪዎቹ፡፡
  • አሁን እኔ ልሙት ምንድነው የምትሸጡት?
  • በቃ የሚሠራውን ሥራ እናሳያቸዋለን፡፡
  • ድንቄም ሥራ፡፡
  • ምን አልሽ አንቺ?
  • ለመሆኑ ምን እየሠራችሁ ነው?
  • ስንት ነገር አለ?
  • እኮ ምን?
  • ባቡር፣ ግድብ፣ መንገድ ኧረ ስንቱ?
  • አልቀረብህም፡፡
  • እንዴት?
  • አሁን አገር ለመሸጥ ማምሸት ምን ያስፈልጋል ነው የእኔ ጥያቄ፡፡
  • እሱማ ቀንም እንሸጣለን፡፡
  • ከአሁን በኋላ ይኼ ማምሸት አይፈቀድም፡፡
  • አገሪቷ አትሸጥ ነው የምትይኝ?
  • አገሪቷም ትሸጥ፡፡
  • ታዲያ ሳላመሽ እንዴት እሸጣለሁ?
  • ቀን ሽጣት፡፡
  • ይሻላል?
  • አዎን፡፡
  • ማታስ?
  • ማታ ቀን ስለሸጥከው ለእኔ ታጫውተኛለህ፡፡
  • እሺ፡፡
  • በል አሁን እንተኛ፡፡
  • እሺ ደህና እደሪ፡፡

[ክቡር ሚኒስትሩ በጠዋት ቢሮአቸው ሲገቡ አማካሪያቸውን አገኙትና ቢሮ ገብተው ማውራት ጀመሩ] 

  • ምነው ክቡር ሚኒስትር?
  • ምን ሆንክ?
  • አይ ዓይንዎት ቀልቷል፡፡
  • ማታ አምሽቼ ነው፡፡
  • አመመዎት እንዴ?
  • ኧረ በፍጹም ትንሽ የእንቅልፍ ማነስ ነው፡፡
  • ስብሰባ ነበር እንዴ?
  • ስብሰባ እንኳን አልነበረም፡፡
  • እንዴት አመሹ? ብዬ ነው፡፡
  • ያው እንግዶቹን ይዘን ወዲህ ወዲያ ስንል ነው፡፡
  • ኦ…. ትንሽ ወሳሰዱ?
  • መቼ ይቀራል ብለህ ነው?
  • አሁን ገባኝ፡፡
  • ምን አዲስ ነገር አለ?
  • ስለምን?
  • ስለፖለቲካው ነዋ፡፡
  • ኧረ ብዙ ነገር አለ፡፡
  • እና ምን ተባለ ደግሞ?
  • ሰው ደስተኛ አይደለም፡፡
  • በምኑ?
  • በምርጫ ቦርድ ውሳኔ፡፡
  • ለምንድነው ደስተኛ ያልሆነው?
  • ውሳኔው ክፍተት አለበት እየተባለ ነው፡፡
  • እኮ የምን ክፍተት?
  • በርካታ ሊመለሱ የሚገባቸው ጥያቄዎች አሉ፡፡
  • እሱ የቦርዱ ሥራ ነው፡፡
  • አውቃለሁ ግን…
  • የምን ግን ነው?
  • የፖለቲካው ምኅዳር እኮ እየጠበበ ነው፡፡
  • ቢጠብ ታዲያ ምን ችግር አለው?
  • እንዴት ክቡር ሚኒስትር?
  • አሁን እንዲያውም ፋሽኑ ጠበብ ያለ ነገር ነው፡፡
  • እ…
  • ምንድነው እ… የምትለው?
  • ይኼ እኮ ከእኛ ዓላማ ጋ ይቃረናል፡፡
  • እንዴት ነው የሚቃረነው?
  • ሁሌም ቢሆን የፖለቲካው ምኅዳር ይስፋ ነው እኮ የምንለው?
  • አሁንም ቢሆን እኮ ሰፊ ነው፡፡
  • እኮ እንዴት?
  • ወረቀት ላይ ከሰፋ ይበቃል፡፡
  • እ…
  • በተግባር ግን መጥበብ አለበት፡፡
  • አልገባኝም፡፡
  • ሰው ሰፊ ነገር እንዳይሰለቸው ነው፡፡
  • ለምን ይሰለቸዋል?
  • ያው ምርጫ ቦርድም ሆደ ሰፊ ነኝ ይላል፣ እኛም የፖለቲካ ምኅዳሩ ሰፊ ይሁን እንላለን፣ ስለዚህ ሰው ሰፊ ነገር እንዳይበዛበት ነው፡፡
  • እየቀለዱ ነው ክቡር ሚኒስትር?
  • እውነቴን ነው እንጂ፡፡
  • ኧረ ክቡር ሚኒስትር እየተተቸን ነው እኮ፡፡
  • ማነው የሚተቸን?
  • ሕዝቡ ነዋ፡፡
  • ምን ብሎ?
  • እንዲያውም ምን እንደተባለ ያውቃሉ?
  • ምን ተባለ?
  • ቦርዱ ለፖለቲካ ፓርቲዎቹ ዕውቅና የሰጠው በጨረታ ይመስላል ሲባል ሰምቼያለሁ፡፡
  • እንዴት በጨረታ?
  • በቃ በርካታ ጥያቄዎች ሳይመለሱ ያን ውሳኔ መስጠቱ ነው እንደዚያ ያስባለው፡፡
  • እሱን ቦርዱ ራሱ ይመልስ፤ እኛ አያገባንም፡፡
  • እንደዚያማ ማለት አንችልም፡፡
  • ለምን አንችልም?
  • በአገሪቷ ውስጥ የፖለቲካ ምኅዳሩ እንዲሰፋ እኛ ትልቁም ሚና መጫወት አለብን፡፡
  • እሱንማ አውቃለሁ፡፡
  • ደግሞ ለሕዝቡም ማሰብ አለብን፡፡
  • እኔም እኮ የምልህ ይኼንን ነው፡፡
  • እንዴት?
  • ለሕዝቡ የሚበጀውን ፓርቲ እናውቃለን፡፡
  • እ…
  • ማን ለአገር እንደሚሠራ? ማን እንደሚጠቅም? እናውቃለን፡፡
  • አልገባኝም ክቡር ሚኒስትር?
  • ለአገር ለሚጠቅሙት ነው የተፈረደው፡፡
  • እኛን ማነው ፈራጅ ያደረገን?
  • ለሕዝቡ የሚጠቅመውን እናውቃለን እያልኩህ?
  • ቢሆንም እኛ ሥልጣን የለንም፡፡
  • የምን ሥልጣን?
  • የመፍረድ ነዋ፡፡
  • ለምን?
  • እኛው ዳኛ፣ እኛው ከሳሽ፣ እኛው ተከሳሽ፣ እኛው ፈራጅ መሆን እንዴት እንችላለን?
  • ታዲያ ምን ይደረግ?
  • ሕዝቡ ነዋ መፍረድ ያለበት፡፡
  • ለሕዝቡ የሚጠቅመውንማ እኛ እናውቃለን፡፡
  • እ…
  • የምን እ… ነው?
  • ይቅርታ ክቡር ሚኒስትር፡፡
  • ያልተጠየከውን አትቀባጥር፡፡
  • እኔ እኮ አንድ ነገር አልገባ ብሎኝ ነው፡፡
  • ምንድነው ያልገባህ?
  • ከፊታችን እኮ ምርጫ አለ፡፡
  • ቢኖርስ?
  • ለምን ይካሄዳል?
  • ምን እያልክ ነው?
  • በቃ አያስፈልግማ፡፡
  • የሕዝቡ ብቸኛ መሣሪያ እኮ ምርጫ ነው፡፡
  • እሱንማ አውቃለሁ፡፡
  • የገነባነው ዴሞክራሲ ይፍረስ እያልክ ነው?
  • ኧረ በፍጹም፡፡
  • ታዲያ ምርጫ እንዴት ይቅር ትላለህ?
  • ለሕዝቡ እኛ ካወቅንለት ምን ያደርጋል?
  • ምኑ?
  • ምርጫው ነዋ፡፡
  • ቢሆንም ያስፈልጋል፡፡
  • እሱንማ አውቃለሁ፡፡
  • ካወቅህ ለምን ትጠይቃለህ?
  • ግራ ገብቶኝ፡፡
  • ግራ አይግባህ፡፡
  • ወይ የፓርቲ ስማችን ይቀየራ?
  • ምን ተብሎ?
  • እኛው ለእኛው!